|
Hitaplara Dikkat..!!!
Parkta oynayan çocukları seyrediyordum. 5-6 yaşlarındaki erkek çocuk, annesine
“Hey anne, dostum!” diye seslenerek su istedi. Belli ki çizgi film
karakterlerinden etkileniyorlar. Abla ve ağabey sıfatlarını hiç kullanmayan
çocuklar, büyüğe saygıyı küçüğe şefkati güç öğrenir.
Bizim kültürümüzle geleneğimizle hiçbir münasebeti bulunmamasına rağmen, küçük
çocukların aile büyüklerine adlarıyla hitap etmesi hoşa gidiyor ve göz
yumuluyor.
İşyerinde statüsü ne olursa olsun isimlere ilave edilen saygı ifadeleri vardır,
“bey” “hanım” “efendi” gibi.. Ancak evden içeri girince, hanımlar kocalarına
göbek adını kendisi koymuş gibi hitap ediyor. Dahası, misafirlerinin yanında
bile ona sadece adıyla hitap ederek sanki onu eleman konumuna düşürüyor ve
aslında samimiyetini değil, seviyesizliğini ortaya döküyor.
Osmanlı kadınının torunlarıyız ama tırnağı kadar olabiliyor muyuz? Onlar
kocalarına adı ile seslendiğinde cennetten bir ağaç kuruduğuna inanırmış. Neden?
Tabii ki dilini saygılı sevgili ifadelere alıştırabilmek için. Aynı hassasiyeti
eşlerimizden beklemek elbette bizim de hakkımız. Tek taraflı yaklaşımdan yana
olamayız. İnsan kendini hanesinde değerli hissedebilmeli. Aksi takdirde evine
gelirken ya ayakları geri geri gider ya da evden kaçmak ister.
|
